Protokół z Kioto jest częścią Konwencji Ramowej ONZ o zmianach klimatycznych. Wymaga on, by kraje uprzemysłowione (z wyjątkiem USA, które w nim nie partycypują) zredukowały do roku 2008 – 2012 emisje produkujących globalne ocieplenie gazów o mniej więcej 5% w stosunku do poziomu z roku 1990.

W ramach tego ogólnego zobowiązania, różne kraje przyjęły za swe cele różne wartości procentowe. Sygnatariusze Protokółu z Kioto będą mogli zredukować emisje we własnym kraju, a także skorzystać z tzw. „mechanizmów elastycznych” (Handel Emisjami, Mechanizm Czystego Rozwoju i Wspólne Wdrażanie –Joint Implementation), jak również odliczyć od swych zamierzonych celów węgiel absorbowany w tzw. „pochłaniaczach”, takich jak lasy i tereny rolnicze. Jednym z ważnych sposobów redukcji emisji dwutlenku węgla do atmosfery jest ograniczenie spalania nośników energii poprzez redukcję zapotrzebowania na energię wykorzystaną do ogrzewania budynków mieszkalnych.

Taka redukcja może nastąpić w wyniku stosowania najwyższej jakości materiałów izolacyjnych do ocieplania ścian zewnętrznych i dachów budynków mieszkalnych i użyteczności publicznej.

Prokotół z Kioto wszedł w życie 16 lutego 2005 r.
Zasady jego wejścia w życie wymagały, aby został on ratyfikowany przez co najmniej 55 stron obejmujących kraje uprzemysłowione emitujące nie mniej niż 55% CO2 produkowanego przez wszystkie kraje uprzemysłowione według stanu z 1990 r., co zabrało trochę czasu.

Według stanu na dzień 18 kwietnia 2006 r., Protokół został ratyfikowany przez 162 kraje i UE. 2 kraje, które początkowo podpisały traktat nie dokonały ratyfikacji: USA, które odrzuciły Protokół oraz Australia, która zdecydowała, że go nie ratyfikuje. To oznacza, że cele ustalone w Kioto muszą zostać osiągnięte przez 36 krajów rozwiniętych oraz kraje UE jako całość.

Na mocy Protokołu z Kioto kraje uprzemysłowione mają obowiązek zmniejszenia swojej emisji 6 gazów cieplarnianych (CO2, metan, podtlenek azotu, wodorofluorowęglowodory, perfluorowęglowodory i sześciofluorek siarki) o ok. 5% poniżej poziomu z 1990 r. podczas pierwszego „okresu zobowiązania”, tj. od 2008 r. do 2012 r. Przyjęto pięcioletni okres zobowiązania, a nie jeden rok, aby wyrównać ewentualne wahania emisji w wyniku czynników niepodlegających kontroli, takich jak pogoda. Dla krajów rozwijających się nie ma limitów emisji.

Jednym z aspektów użycia wełny mineralnej do ocieplenia budynku (ścian i dachu) jest ograniczenie emisji dwutlenku węgla do atmosfery .

Emisja CO2 to  poważny problem, który od lat rozpatrywany jest przez agendy ONZ i rządy najbardziej uprzemysłowionych państw świata. Emisja gazów cieplarnianych (w tym CO2) będąca wynikiem działalności człowieka może doprowadzić do znacznego ocieplenia się klimatu ziemi. Protokół z Kioto jest częścią Konwencji Ramowej ONZ o zmianach klimatycznych. Wymaga on, by kraje uprzemysłowione (z wyjątkiem USA, które w nim nie partycypują) zredukowały do roku 2008 – 2012 emisje produkujących globalne ocieplenie gazów o mniej więcej 5% w stosunku do poziomu z roku 1990. Polska ratyfikowała Protokół z Kioto w sierpniu 2002 roku.

W ramach tego ogólnego zobowiązania, różne kraje przyjęły za swe cele różne wartości procentowe. Sygnatariusze Protokołu z Kioto będą mogli zredukować emisje we własnym kraju, a także skorzystać z tzw. “mechanizmów elastycznych” (Handel Emisjami, Mechanizm Czystego Rozwoju i Wspólne Wdrażanie - Joint Implementation), jak również odliczyć od swych zamierzonych celów węgiel absorbowany w tzw.  "pochłaniaczach", takich jak lasy i tereny rolnicze.

Jednym z ważnych sposobów zamniejszenia emisji dwutlenku węgla do atmosfery jest ograniczenie zużycia nośników energii. A to może nastąpić  przede wszystkim poprzez redukcję zapotrzebowania na energię wykorzystaną do ogrzewania budynków mieszkalnych i użyteczności publicznej. Stąd tak ważna rola najwyższej jakości materiałów izolacyjnych służących do ocieplania ścian zewnętrznych i dachów budynków. Poniżej prezentujemy opracowany graficznie raport Europejskiego Stowarzyszenia Producentów Izolacji EURIMA określający wpływ izolacji budowlanych na środowisko.

<< powrót