Jaki rodzaj tynku elewacyjnego należy stosować na wełnę mineralną?

Rodzaj tynku elewacyjnego, jaki należy stosować przy wełnie mineralnej, jest określony w konkretnym rozwiązaniu systemowym, posiadającym ważną Aprobatę Techniczną Instytutu Techniki Budowlanej. Tylko rozwiązania systemowe, a nie przypadkowy dobór składników, gwarantują dobrą jakość oraz trwałość zastosowanego rozwiązania.
System ocieplania ścian zewnętrznych budynków metodą lekką mokrą objęty jest instrukcją ITB 447/2009: "Złożone systemy izolacji cieplnej ścian zewnętrznych budynków ETICS. Zasady projektowania i wykonywania". 

Metoda ta polega na przymocowaniu do ścian od strony zewnętrznej warstwowego układu elewacyjnego, w którym warstwę izolacyjną stanowią płyty z wełny mineralnej, a warstwę elewacyjną - cienka wyprawa tynkarska z podkładem zbrojonym tkaniną szklaną. System ten sklasyfikowany jest jako system całkowicie niepalny. Zapewnia także bardzo dobrą izolację akustyczną oraz paroprzepuszczalność ściany zewnętrznej, co wpływa na zdrowy i przyjemny mikroklimat w mieszkaniu.

Wyróżniamy tynki cienkowarstwowe o spoiwie mineralnym lub polimerowym (żywicznym). Cienkowarstwowe tynki mineralne są trwałe i odporne na wodę, choć bardziej nasiąkliwe niż tynki polimerowe. Charakteryzuje je natomiast kilkanaście razy większa dyfuzja pary wodnej (wilgoć nie gromadzi się i może się wydostawać z elewacji). Tynki mineralne dostępne są w sprzedaży w postaci suchej mieszanki pakowanej w worki. Aby przygotować zaprawę tynkarską, do proszku dolewa się wody w proporcjach podanych przez producenta i dokładnie miesza. Cienkowarstwowe tynki polimerowe dostępne są w sprzedaży w formie gotowego do użycia produktu. Należy je tylko dokładnie wymieszać przed użyciem. W zaprawach polimerowych spoiwem mogą być żywice akrylowe lub silikonowe.

<< powrót