W określeniu wartości deklarowanych nie ma żadnej dowolności i niesłusznie jest ono czasem kojarzone z niekontrolowanym „zgłaszaniem” przez producenta nieudokumentowanych liczb.

To pojęcie jest raczej odpowiednikiem znanej już dobrze definicji klasy betonu i tak jak klasa betonu jest wartością liczbową minimalnej wytrzymałości betonu na ściskanie gwarantowanej przez producenta, tak wartości deklarowane są gwarantowanymi przez producenta wartościami oczekiwanymi, dla określonego prawdopodobieństwa i przy określonym poziomie ufności, wyliczonymi statystycznie na podstawie odpowiedniej liczby wyników z badań laboratoryjnych próbek wyrobów.

Zgodnie z wymaganiami wszystkich norm na wyroby [24-33], podstawowym parametrem charakteryzującym każdy wyrób izolacji cieplnej jest jego deklarowany opór cieplny Rd. Ta wartość będzie musiała obowiązkowo znaleźć się w oznaczeniu i na etykiecie. Dodatkowo, (ale nie – zamiast) producent będzie mógł podawać wartość deklarowanego współczynnika przewodzenia ciepła – λd. Definicje deklarowanego oporu cieplnego i deklarowanego współczynnika przewodzenia ciepła wraz z procedurą niezbędnych badań, pozwalających na jednoznaczne określenie przez producenta tych wartości – są identyczne we wszystkich normach na wyroby. Są analogiczne do znajdującej się w PN (EN) ISO 10456 [35] Różnica dotyczy jedynie reguły zaokrąglania wartości Rd, pokazywanej w oznaczeniu wyrobu. Należy zaokrąglać w dół, z dokładnością do 0,05 m2K/W. Pozwoli to uniknąć chaosu informacyjnego i służyć będzie jednoznacznemu, czytelnemu oznaczaniu wszystkich wyrobów.

Na producentów normy nakładają obowiązek systematycznego wykonywania pomiarów: co najmniej 10 razy w roku /na linię produkcyjną /na wyrób lub grupę wyrobów. Ze względu na statystyczny sposób wyliczania wartości deklarowanych jest oczywiste, że ewentualna większa liczba pomiarów przy jednoczesnym zachowaniu stabilnych warunków produkcyjnych, czyli dobrej jednorodności produkcji, małego odchylenia standardowego pomierzonych wartości, pozwoli na uzyskiwanie lepszych wartości cieplnych. Regularne badania i prawidłowo udokumentowane wyniki będą gwarancją dla projektantów, że wbudowana w konstrukcje izolacja cieplna posiada wartości użytkowe zgodne z podawanymi przez producentów.

Wartości deklarowane są ściśle związane z warunkami laboratoryjnymi i służą jako podstawowa charakterystyka wyrobu w kontroli i nadzorze nad produkcją.

Do celów projektowych należy przyjmować obliczeniowe wartości cieplne, które odpowiadają warunkom cieplnym i wilgotnościowym spodziewanym w konstrukcji, w której wyroby izolacji cieplnej znajdą swoje zastosowanie. Jest to analogiczne jak uwzględnianie w projektowaniu konstrukcji obciążeń obliczeniowych, wyznaczonych w sposób normowy z obciążeń charakterystycznych. Przeliczenia wartości deklarowanych na obliczeniowe dokonuje się korzystając z normy PN (EN) ISO 10456 [35] Do obliczeń przyjmuje się jako wartość wyjściową wartość deklarowaną, określoną dla temperatury i wilgotności w warunkach laboratoryjnych oraz zakładając warunki, które mogą zaistnieć w konstrukcji (temperaturę i zawartość wilgoci w izolacji). Jednej wartości deklarowanej może odpowiadać kilka różnych wartości obliczeniowych.

<< powrót