Minister Grabarczyk podpisał we wtorek (17 marca 2009 roku) rozporządzenie z dnia 12 marca 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. To przystosowanie polskich przepisów do prawodawstwa unijnego.

Ta nowelizacja przepisów zawartych w rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690, z pózn. zm.) podyktowane zostało ewolucją zbioru Polskich Norm przyjmującego normy europejskie, szczególnie dotyczy to tych fragmentów rozporządzenia, w których następuje odwołanie do Polskiej Normy.
Ważnych zmian dostosowawczych wynikających z członkostwa Polski w Unii Europejskiej wymagał Dział VI rozporządzenia pt. Bezpieczeństwo pożarowe.
Tutaj kluczowym zagadnieniem było określenie zakresów i warunków równoważności z jednej strony – europejskiej klasyfikacji reakcji na ogień wyrobów i europejskiej klasyfikacji odporności na ogień zewnętrzny dachów, a z drugiej – wymagań w tym zakresie, formułowanych w rozporządzeniu za pomocą polskich klasyfikacji. Innymi słowy, wreszcie w Polsce wprowadzona zostaje nowa klasyfikacja odporności na ogień materiałów i wyrobów, opisana za pomocą tzw. klas odporności ogniowej. Dla przykładu wełna mineralna ma klasę odporności ogniowej A i A1.

Innym aspektem nowelizacji rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie jest wprowadzenie zasady, że nieoprotestowanie zbliżenia wznoszonego budynku do granicy działki przez sąsiada jest równoznaczne z wyrażeniem przez niego na to zgody.

Nowelizacja wchodzi w życie przed końcem czerwca 2009 roku, tj. 3 miesiące od daty opublikowania jej w Monitorze Rządowym.

Rozporządzenie z dnia 12 marca 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

<< powrót