Od 1 stycznia 2009 r. obowiązują w naszym kraju zapisy Dyrektywy Europejskiej 2002/91/WC z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków.

Dyrektywa zobowiązuje kraje członkowskie do aktywnej promocji poprawy standardu energetycznego budynków w obrębie państw Wspólnoty poprzez egzekwowanie obowiązku:
1) posiadania świadectw energetycznych przez określone rodzaje budynków nowo wznoszonych, modernizowanych, sprzedawanych i wynajmowanych oraz sprzedawane i wynajmowane lokale mieszkalne,
2) okresowych kontroli kotłów i systemów klimatyzacji,
3) jednorazowej kontroli instalacji ogrzewczych, w których pracują kotły starsze niż 15 lat.

Wykonywanie obowiązków nałożonych Dyrektywą należy realizować, zgodnie z ustaleniem art. 1, przy uwzględnieniu krajowych warunków klimatycznych oraz wymagań klimatu wewnętrznego, a także rachunku ekonomicznego.

10 powodów  ZA

Po pierwsze dyrektywa EPBD jest odpowiedzią Europy na globalne zapotrzebowanie na wspólne działania ekologiczne. Zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych jest wyrazem przeciwdziałania zmianom klimatycznym i wypełnieniem zapisów protokołu z Kioto. Dyrektywa ma szereg konsekwencji gospodarczych i wpisuje się w różne strategiczne cele polityczne rozwoju gospodarki ale jej zasadniczym celem jest dbałość o stan środowiska naturalnego człowieka.

Po drugie Polska, jako członek Unii Europejskiej - na mocy art. 226 traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską - ma obowiązek wdrożyć Dyrektywę EPBD. Nie podjęcie działań legislacyjnych może spowodować poważne reperkusje, z wystąpieniem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości o stwierdzenie naruszenia obowiązku implementacji i kary finansowe włącznie.

Po trzecie dyrektywa EPBD przyznaje obywatelom krajów członkowskich Unii określone prawa. Jeżeli ustawa wdrażające dyrektywę nie zostanie uchwalona przez narodowy parlament w przewidzianym terminie mogą oni wystąpić przeciwko swojemu państwu do sądu krajowego o odszkodowanie.

Po czwarte , zgodnie z zasadami panującymi w Unii Europejskiej za rozwój mieszkalnictwa i jego finansowanie odpowiadają kraje członkowskie a w konsekwencji unijne fundusze pomocowe nie mogą być przeznaczane na ten cel, to jednak wdrożenie dyrektywy EPBD może wspomóc starania rządu polskiego o pozyskania finansowego wsparcia ze środków Unii na poprawę standardu energetycznego istniejących i nowobudowanych budynków.

Po piąte wdrożenie ustawy EPBD oznacza - w dłuższej perspektywie czasu - stopniowe zmniejszanie zużycia energii i zanieczyszczenia środowiska.

Co – po szóste – spowoduje zmniejszenie zużycia energii w pojedynczych gospodarstwach domowych i – po siódme - zmniejszy uzależnienie naszego kraju od zewnętrznych dostaw surowców energetycznych.

P o ósme w wymiarze pojedynczego domu (mieszkania) wdrożenie dyrektywy EPBD doprowadzi do zmniejszenia obciążeń budżetów domowych opłatami za energię cieplną i elektryczną.

Po dziewiąte wdrożenia dyrektywy EPBD to również stopniowa poprawa stanu technicznego istniejących budynków mieszkalnych i stały nacisk prawny na inwestorów aby budynki nowobudowane wznoszone były z zastosowaniem nowoczesnych technologii.

Wreszcie po dziesiąte - w wyniku podniesienia standardu izolacyjności i ogrzewania poprawi się mikroklimat środowiska domowego a tym samym zdrowie jego użytkowników.

Warto zdać sobie sprawę z tego, że dla zainteresowanych właścicieli istniejących budynków ustawodawca stworzył możliwości dobrowolnego skorzystania z mechanizmów certyfikacji i poddanie się weryfikacji energetycznej, czerpiąc korzyści jakie daje posiadanie świadectwa energetycznego dla budynku czy mieszkania. To łagodne przejście od dobrowolności do nakazu wydaje się być rozwiązaniem najbardziej racjonalnym i adekwatnym do istniejącej w Polsce sytuacji ekonomicznej.

<< powrót